تبریزبیدار
شنبه ۱۷ مهر ۱۴۰۰ ۰۸:۱۶:۰۰ شناسه خبر : ۱۰۸۲۷۴۷

یادداشت تبریزبیدار؛

تربیت کودکان توسط والدین، یا تربیت والدین توسط کودکان

دکتر احمد یوسف زاده حقوقدان و وکیل دادگستری یادداشتی بمناسبت روز جهانی کودک پیرامون تربیت کودکان نوشته است.

یادداشت تبریز بیدار : دکتر احمد یوسف زاده/ یکی از مسائلی که بعضی از افراد با آن مواجهند و در برخی موارد باعث تاخیر در مسأله ازدواج یا فرزندآوری آنان شده است؛ موضوع اشرافیت عمیق افراد به دشواری امر تربیت کودکان و آماده سازی همه جانبه آنان جهت نقش آفرینی در جامعه و رسالتی است که والدین در این باب برای خود احساس کرده اند. این رویکرد در برخی اشخاص به حدی سختگیرانه خود را بروز داده است که مانع اصلی فرزند آوری است.

فارغ از شرایط اقتصادی و اجتماعی دخیل در این تصمیمات، به نظر می رسد بروز این کنشها ناشی از "تفکر کنترل کننده" ما دارد، تا جاییکه ذهن کنترل گر ما مدام در پی این است که خود را مجاز به کنترل تمامی رفتارهای افراد پیرامونی دانسته و این وظیفه تراشی به دلیل "تفوق پنداری ناشی از احساس رسالت در تربیت کودکان"، در این حوزه با تشدید مواجه شده است.

این مهم در حالی است که ما در خصوص موضوع تربیت کودکان نیز همانند اغلب حوزه های رفتاری، اغلب از این مسأله بسیار مهم و حیاتی غافل هستیم که تغییرات همواره از درون به بیرون انجام می شوند نه از بیرون به درون.

به قول ویلیام گلسر در کتاب تئوری انتخاب، اگر این کنترل بیرونی توام با فشار یا زور برای مدت طولانی تداوم داشته باشد، شاید به جایی برسیم که دیگر بازگشتی برای ما متصور نباشد، به عبارتی برای ایجاد یک رابطه صحیح، نیازمند این هستیم که از ابزارهای زور، اجبار، تحمیل، تنبیه، پاداش، ریاست، تحریک احساسات، انتقاد، مقایسه و قهر اجتناب کرده و به طور کلی از اعمال ابزار کنترل بواسطه این موارد کناره گیری کنیم تا فرصت استقرار در مقام انتخاب برای افراد میسر گردد.

زمانی که ما قدرت و ابزار عدول از این سلب کنترل دیگران را نداریم و در این حوزه مهارت های لازم را یاد نگرفته ایم، با دشواری در این مسیر تربیتی مواجه شده و بعضا با پاک کردن صورت مسأله، یعنی "عدول از فرزندآوری"، شکل مواجهه خود را با موضوع تغییر می دهیم.

در حالی که غافل از این موضوع هستیم که اگر نحوه مواجهه خود را با مسأله تغییر دهیم، درخواهیم یافت که با پرهیز از رویکرد کنترل گرایانه و اعطای حق انتخاب رفتاری به کودکان، علاوه بر مشاهده متعادل تمامی استعدادهای کودکان، بوضوح‌ شاهد رویکرد اصلاح رفتارهای خویش نیز خواهیم بود، به عبارتی دیگر، کودکان در فرض آزادی انتخاب و دور بودن از رویکردهای پرتلاطم کنترل گرایانه، به آیینه عیب نمایی تبدیل خواهند شد که معایب رفتاری ما را نمایان خواهند کرد و در این فرایند، اثرگذاری تربیتی و رفتاری کودکان بر والدین، به مراتب بیشتر از تأثیرگذاری تربیتی والدین بر کودکان خواهد بود؛ مشروط بر آنکه ریل گذاری این مسأله از سوی والدین به شکل صحیحی انجام پذیرد.

انتهای پیام/